Вядома з канца 15 ст. як сяло ў Пінскім княстве Вялікага Княства Літоўскага, уласнасць княгіні М. Сямёнавай. З 1566 г. – у Пінскім павеце Брэсцкага ваяводства. У 1671 г. – цэнтр войтаўства. Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793 г.) – у складзе Расійскай імперыі, у Пінскім павеце Мінскай губерні. У 1897 г. – вёска ў Лагішынскай воласці. У 1921–1939 гг. – у складзе Польшчы, у Лагішынскай гміне Пінскага павета Палескага ваяводства. З 1939 г. – у БССР. Са студзеня 1940 г. – у Лагішынскім раёне Пінскай, са студзеня 1954 г. – Брэсцкай абласцей. З кастрычніка 1940 г. – у Дубраўскім сельсавеце. З ліпеня 1954 г. – у Лагішынскім сельсавеце. Са снежня 1962 г. – у Пінскім раёне.
    Знаходзіцца ў Лагішынскім сельсавеце Пінскага раёна Брэсцкай вобласці.