Вядома з 1-й пал. 16 ст. пад назвай Петуховічы (затым Петухова) і Крыштафова ў складзе Гродзенскага, затым Ваўкавыскага паветаў Навагрудскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. У 1750-я г. Ян Флемінг у гонар сваёй дачкі перайменаваў мястэчка ў Ізабелін. У 16–19 стст. уладанне Яновічаў, Клочкаў, Дарагастайскіх, Сапегаў, Флемінгаў, Грабоўскіх, Стравінскіх і інш. Пасля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай (1795 г.) у складзе Расійскай імперыі, у Ваўкавыскім павеце Слонімскай, з 1797 г. Літоўскай, з 1801 г. – Гродзенскай губерняў. Пасля вайны 1812 г. Ізабелін часова стаў цэнтрам павета. У 1865 г. мястэчка – цэнтр Ізабелінскай воласці Ваўкавыскага павета Гродзенскай губерні. З 1919 г. – у БССР. З 1921 г. – у складзе Польшчы, цэнтр Ізабелінскай гміны Ваўкавыскага павета Беластоцкага ваяводства. З 1939 г. – у БССР, з 1940 г. – цэнтр Ізабелінскага сельсавета Ваўкавыскага раёна Беластоцкай вобласці. З 1944 г. – у Гродзенскай вобласці.
    Цэнтр Ізабелінскага сельсавета Ваўкавыскага раёна Гродзенскай вобласці.