Вядома з другой палавіны 15 ст. У 16 – 18 стст. уладанне Юндзілаў-Рачковічаў. На карце Т. Макоўскага (1613 г.) пазначана як мястэчка. У 17 – 19 стст. існавалі населеныя пункты Крамяніца Старая, Крамяніца Горная, Крамяніца Дольная, якія пазней зліліся ў адну вёску Крамяніца. З 1795 г. – у Расійскай імперыі. У пачатку 20 ст. – цэнтр Крамяніцкай воласці Ваўкавыскага павета. У 1921–1939 гг. – у складзе Польшчы, у Ваўкавыскім павеце Беластоцкага ваяводства. З 1939 г. – у БССР. З 1940 г. – цэнтр сельсавета Зэльвенскага раёна Баранавіцкай, з 1944 г. – Гродзенскай абласцей. У 1962–1966 гг. – у Ваўкавыскім раёне.
    Цэнтр сельсавета ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці.